14. Hukuk Dairesi Esas No: 2016/9184 Karar No: 2019/6700 Karar Tarihi: 16.10.2019
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 2016/9184 Esas 2019/6700 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahkeme hüküm vermiştir. Ancak, bazı davalılar temyiz etmiştir. Mahkeme, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan tebligat yapılamayacağını, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adrese normal bir şekilde tebligat yapılması gerektiğini belirtmiştir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunun araştırma yaparak tebligatın kendisine ulaşmasını sağlaması gerektiği vurgulanmıştır. Muhatabın gösterilen adresten ayrılması ve yeni adresinin tespit edilememesi durumunda ise tebligatın çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekmektedir. Kanunun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan tebligat çıkartılmasının usulüne uygun olmadığı belirtilmiştir. Kararda bahsedilen kanunlar şunlardır: Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddeleri ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümleri.
14. Hukuk Dairesi 2016/9184 E. , 2019/6700 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. 1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir. 2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir. Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, somut olaya gelince; Davalı ..."ın bilinen en son adresine çıkartılan gerekçeli karar tebliğ evrakının, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, ilk seferde doğrudan Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapılmasının usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından adı geçen davalının adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.