Kasten öldürme - yaralama - Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2017/1402 Esas 2017/4136 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme, yaralama
HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK"nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca, 13 yıl 4 ay hapis cezası,
2-Sanık ... hakkında; TCK"nun 86/2, 29/1, 62/1, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca, 1320 TL adli para cezası.

1-Sanık ... ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından katılan vekili ile ... müdafiinin yapmış olduğu suç vasfına da yönelik olmadığı anlaşılan temyiz taleplerinin CMUK"nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2-Müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ..."nın cezaevinden gönderdiği 12.10.2017 tarihli dilekçesiyle cezanın onanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onanması isteğinin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, buna bağlı olarak inceleme katılan vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.
3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..."un maktul ..."i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sanık lehine haksız tahrik uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK"nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de;
Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK"nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK"nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK"nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.