
Esas No: 2017/9492
Karar No: 2019/7229
Karar Tarihi: 12.06.2019
Taksirle yaralama - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/9492 Esas 2019/7229 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hükümler : 1)Sanık ... hakkında TCK"nın 85/1, 89/2-a-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
2)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında CMK"nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat
Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine, sanıklar ..., ..., ... Zorlu’nun beraatlerine ilişkin hükümler sanık müdafii, katılan vekili, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ceza miktarına, sanık ... müdafiinin kararın eksik inceleme ile verildiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Sanık hakkında taksirle yaralama suçu nedeniyle kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK"nın 89/1 yerine TCK"nın 85/1 maddesi olarak hatalı yazılması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK"nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" ve (f) bendinde yer alan ""failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı"" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1) nolu bendinde yer alan "85/1" ibaresi çıkarılarak yerine “89/1” yazılması ile aynı bend içinde yer alan “failin kasta dayalı kusuru, güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin hükümden çıkartılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kusurlarının olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükmün gerekçesinde sanıkların kusursuz olduğu kanaatine varılarak beraatine hükmedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında "sanıkların üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı" gerekçesi ile CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (2) nolu bendi çıkarılarak yerine “Sanıkların taksire dayalı kusurlarının bulunmaması nedeniyle CMK"nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATİNE,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.