
Esas No: 2015/1416
Karar No: 2015/14866
Karar Tarihi: 20.10.2015
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2015/1416 Esas 2015/14866 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, kısıtlılık kararının kaldırılması, vasinin ibra edilmemesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı dava dilekçesinde; yaş küçüklüğü nedeniyle kısıtlandığını, kendisinin ergin olduğunu ileri sürerek kısıtlama kararının kaldırılmasını, vasi ..."in ibra edilmemesini istemiş, mahkemece 15.05.2014 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine mahkeme 24.09.2014 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine, temyizin itiraz olarak değerlendirilmesine, 15.05.2014 tarihli kararın kaldırılmasına, vasinin ibra edilmesine yer olmadığına karar vermiş, davacının bu karara yönelik temyizini de 13.11.2014 tarihli ek karar ile reddetmiştir.
4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu"nun 470. maddesine göre; küçük üzerindeki vesayetin, onun ergin olmasıyla kendiliğinden sona ereceği, 472. maddesi uyarınca ise; diğer kısıtlılar üzerindeki vesayetin, yetkili vesayet makamının kararıyla sona ereceği, vesayeti gerektiren sebebin ortadan kalkması üzerine vesayet makamının vesayetin sona ermesine karar vereceği, kısıtlı ve ilgililerden her birinin, vesayetin kaldırılması isteminde bulunabileceği belirtilmiştir. Bu bakımdan vesayet makamının vesayetin sona ermesiyle ilgili olarak aldığı kararların idari nitelikte olmayıp kazai nitelikte bulunması ve genel kural gereği temyizi kabil kararlardan olduğu anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 13.11.2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemenin 15.05.2014 tarihli kararı davacıya 10.07.2014 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 21.07.2014 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Bu durumda HUMK.nun 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.