
Esas No: 2015/18391
Karar No: 2018/603
Karar Tarihi: 06.02.2018
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2015/18391 Esas 2018/603 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
Mahkemesi : İş Mahkemesi
Davacı, SSK’lı çalışmalarıyla çakışan 24.07.1991-06.09.1991 ve 01.05.1992-06.06.1995 tarihleri arası 3 yıl 2 ay 27 gün Bağ-Kur sigortalılığın tespitini, davalı işverene ait özel bina inşaatı işyerinde geçen ve bilahare müfettiş raporuna dayalı olarak geçersiz sayılan 01.01.2008-29.02.2008 tarihleri arası 60 günlük SSK’lı çalışmaların geçerliliğini ve 30.04.2012 günlü tahsisi başvurusuna dayalı olarak da yaşlılık aylığı bağlanmasını istemiştir.
Mahkeme, ilk istemi talebi aşmak suretiyle SSK’lı çalışmalarıyla çakışan 24.07.1991-06.09.1991 ve 24.09.1991-06.06.1995 tarihleri arası Bağ-Kur sigortalılığın tespitine karar verirken, diğer istemlerin ise, reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi Şerafettin Özyürür tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Mahkemenin, davalı işverene ait özel bina inşaatı işyerinde geçen ve bilahare müfettiş raporuna dayalı olarak geçersiz sayılan 01.01.2008-29.02.2008 tarihleri arası 60 günlük SSK’lı çalışmaların geçerliliği istemini redde yönelik kabulü yerindedir.
2-Mahkemenin, SSK ile Bağ-Kur sigortalılığın çakışmasında, Bağ-Kur sigortalılığına üstünlük tanıyan yaklaşımı yerinde ise de; SSK’lı çalışmalarıyla çakışan 24.07.1991-06.09.1991 ve 01.05.1992-06.06.1995 tarihleri arası Bağ-Kur sigortalılığın geçerliliğine ilişkin davada, talebin aşılması suretiyle yazılı şekilde(24.07.1991-06.09.1991 ve 24.09.1991-06.06.1995 tarihleri arası) karar tesisi yerinde görülmemiştir.
Şu halde yapılması gereken iş; geçerliliğine karar verilen 24.07.1991-06.09.1991 ve 01.05.1992-06.06.1995 tarihleri arası Bağ-Kur sigortalılığı ile, bu sigortalılıkla çakışmayan 1981-2012 yılları arası geçerli SSK’lı çalışmalar ve askerlik süreleri uyuşmazlığa meydan vermeyecek şekilde ayrı ayrı belirlenerek, 2829 sayılı Yasa hükümleri de gözetilmek suretiyle 30.04.2012 tahsis talep tarihi itibarıyla tahsis koşulları irdelenerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.
Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.