
Esas No: 2021/6447
Karar No: 2022/2302
Karar Tarihi: 24.02.2022
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2021/6447 Esas 2022/2302 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Mahalli mahkeme tarafından verilen hükümler temyiz edildi. Sanığın mağdurlara yönelik silah sayılan taş ve sopayla kasten yaralama suçu işlediği tespit edildi. Uzlaştırma kapsamına giren suçların, bu kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz. Bu nedenle, kasten yaralama suçu uzlaştırmaya tabi olmadığından mahkumiyet hükmü kuruldu. Sanık hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle mahkumiyet hükmü kuruldu ve infaz aşamasında yapılan değişikliğin değerlendirilebileceği belirtildi. Sanığın kasten yaralama suçunu silah sayılan taş ve sopayla işlediğinin tespitiyle birlikte, TCK'nın 86/2. maddesi yanında aynı Yasanın 86/3-e maddesiyle de uygulama yapılması gerektiği belirtilerek eksik ceza tayini tespit edildi ve hüküm bozuldu. Kanun maddeleri ise şu şekildedir: CMK’nın 253. maddesi, TCK’nın 86/2, 86/3-e, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi, ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya kapsamından sanığın mağdurlara yönelik kasten yaralama eylemini silahtan sayılan taş ve sopayla işlediğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 3. fıkrasında, “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” âmir hükmü uyarınca, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suçlar arasında yer alan TCK’nın 86/2, 86/3-e maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçu uzlaştırmaya tabi olmadığından, tebliğnamede uzlaştırma nedeniyle bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.
1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,
15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin de infaz aşamasında değerlendirilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... ’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dosya kapsamı ile sanığın tevil yollu ikrarı ve katılanların aşamalarda alınan ifadelerinden, sanığın kasten yaralama suçunu silahtan sayılan taş ve sopayla işlediğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 86/2. maddesi yanında aynı Yasanın 86/3-e maddesiyle de uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.