22. Hukuk Dairesi Esas No: 2015/14436 Karar No: 2017/313 Karar Tarihi: 19.01.2017
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2015/14436 Esas 2017/313 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Davalı kurumda çalışan davacı, iş sözleşmesinin kadro sayısının azaltılması ve tasarruf maksatlı haksız ve hukuka aykırı olarak feshedilmesi üzerine aylık yol parası alamaz hale gelmiştir. 4857 Sayılı İş Yasası'nın 22. maddesi uyarınca, davacının uzun süre sesiz kalması zımnen kabul anlamına gelmediği ve yol ücreti talebinin yerinde olduğu kararına varılmıştır. Davalı, zamanaşımı definde bulunmuşsa da, mahkemece bu konuda bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu sebeple, davanın zamanaşımına uğrayıp uğramadığına bilirkişiden ek rapor istenerek karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Kararda geçen kanun maddeleri, 4857 Sayılı İş Yasası'nın 22. maddesi şeklinde belirtilmiştir.
22. Hukuk Dairesi 2015/14436 E. , 2017/313 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumda 03.11.2003 tarihinden beri önce Sicil Gazetesi, sonra Hukuk Müşavirliği en son olarak da İnşaat Emlak Şefliği"nde memur olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 30.11.2010 tarihinde kadro sayısının azaltılması ve tasarruf maksatlı haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, işe başladığından beri aylık yol parası almaktayken, 2006 Ocak ayından beri ödenen yol ücreti ihbarsız bir şekilde kesildiğini ve ödenmediğini, bu sebeplerle kesinleşen...16. İş Mahkemesi"nde verilen karar gereği 6.993,25 TL alacağının bulunduğu belirterek bu tutarın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını,toplu taşıma kartı uygulamasına müvekkil konfederasyonca 2006 Ocak ayı itibariyle son verildiğini,davacının iş sözleşmesine son verildiği 30.10.2010 tarihine kadar ihtirazı kayıtsız çalıştığını ve herhangi bir istemde bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 4857 Sayılı İş Yasasının 22. maddesi hükmü karşısında davacının uzun süre sesiz kalması zımnen kabul anlamına gelmediği,davacının yol ücreti talebinin yerinde olduğu,...16. İş Mahkemesi 2010/1175 esas sayılı dava dosyasına verilen bilirkişi hesap raporundaki hesaplamanın doğru kabul edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut olayda, eldeki davanın ek dava olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Bu ek davadan önce açılan davada verilen karar Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmiştir. Bu dava ise 16.10.2014 tarihinde açılmıştır. Önceki davada aldırılan bilirkişi raporunda, yol yardımı 2006-2010 yılları arası dönem için hesaplanmıştır.Davalı süresinde ve usulüne uygun olarak dava dilekçesine (iş bu davaya) karşı zamanaşımı definde bulunmuştur. Mahkemece, davalının zamanaşımı def"i konusunda bir değerlendirme yapılmamıştır. Gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak ek davaya karşı zamanaşımı def"i değerlendirildikten sonra karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.