Taksirle öldürme - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/2456 Esas 2018/10983 Karar Sayılı İlamı

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK’nın 22/6. maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına
2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/2, 62/1, 50/1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, katılan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafiinin sanığın kusuru bulunmadığına, sürücü belgesinin alınmaması gerektiğine; katılan sanık ... müdafiinin ise katılan sanık ...’in asli kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Katılan sanık ... hakkındaki hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a) TCK"nın 22/6-1. cümlesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesi gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, böyle bir netice ile birlikte başka bir neticenin de meydana gelmiş olması halinde anılan fıkra ile uygulama yapılamayacağı, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu aracında yolcu olarak bulunan torununun ölümüne, diğer araçta sürücü olarak bulunan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, yaralama fiili nedeni ile şikayetin devam etmesi karşısında, TCK"nın 85/2 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Kabule göre de
2-Beraat etmeyen, hakkında ceza verimlmesine yer olmadığına karar verilen katılan sanık ... lehine, katılan sanık ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, katılan sanık ... müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.