14. Ceza Dairesi 2012/2518 E. , 2014/1157 K.
"İçtihat Metni"
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından sanıklar ... ve ..."in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2011 gün ve 2008/317 Esas, 2011/630 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ..."in duruşmalı inceleme talebinin kanuni süreden sonra yapılması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Suç tarihinden önce başkasıyla resmî nikahlı evli olup, yaşanan ailevi geçimsizlik nedeniyle 01.01.2008 günü evden ayrılan 35 yaşındaki mağdurenin terminalde beklerken tanıştığı ... tarafından ticari taksiyle Şarkışla ilçesinden Kayseri il merkezine götürülmesinin ardından, burada bir apartmanın 13. katındaki dairede erkek arkadaşı sanık ..."le birlikte yaşayıp fuhuşla geçimini sağlayan sanık ..."in yanına bırakıldığı, sanık ..."in babası ..."ın çalışması için getirdiği mağdureye kendisinin fuhuş yaptığını bu işte para olduğunu söyleyip, diğer sanık ..."le birlikte fuhuş yapma teklifte bulunmasının ardından aynı gece eve gelen iki müşteriden Anıl isimli kişiyle dans edip cinsel ilişkiye giren mağdurenin daha sonra aldığı alkolün etkisiyle çıkan tartışmada sanıklar Ahmet ile Gülseren tarafından dövülerek yaşamını tehlikeye sokmayıp yaranın etkisi basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek derecede hafif biçimde yaralandığı ve 02.01.2008 günü sabahı sanıklar Ahmet ile Gülseren"in kapıyı kilitlemeksizin çekip hastaneye doktor kontrolüne gitmesinin ardından evden ayrılmayıp komşulardan yardım istemeyen mağdurenin öğleden sonra eve gelen Ahmet ile Gülseren"le konuşup para bulacağını söyleyerek evden çıktıktan sonra yolda gördüğü polis aracındaki görevlilerden yardım istemesi üzerine
götürüldüğü polis merkezi amirliğinde verdiği yazılı ifadesinde yaşanan sürece tamamen ters düşecek şekilde adları geçen sanıkların kendisini bir kaç gün süreyle zorla alıkoyup bir gecede 10 erkeğe fuhuş maksatlı temin ettiklerini beyanla şikâyetçi olması nedeniyle sanıklar haklarında kanuni işlem yapıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanıkların mağdureyi zorla hürriyetinden yoksun kıldıkları hususunda cezalandırılmalarına yeter kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı göz önüne alınarak bu suçtan beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,
Sanıklar haklarında fuhuş suçu ile ilgili olarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 227/4. maddesinde sayılan “mağdurun çaresizliğinden yararlanma” kavramına bakıldığında mağdurun içinde bulunduğu ve üstesinden gelemediği maddi veya manevi anlamda elverişsiz durumdan yararlanmak suretiyle mağdurun fuhşa razı edilmesi çaresizlik olarak kabul edilmektedir.Yani mağdurun çaresizliğinden yararlanılarak fuhuş suçunun işlendiğinden söz edilebilmesi için failin mağduru fuhşa sevk veya fuhuş yapmaya razı ederken bu durumdan özellikle yararlanmış olması, mağdurun içinde bulunduğu olumsuz koşullardan başka türlü kurtulma imkanı bulunmadığı fikri oluşturularak fiile razı edilmesi gerekir. Önemli olan mağdurun failin istediği yönde hareket etmeye, maddi ya da manevi nitelikli bir zorlama sonucunda sevk edilmesidir. Bu çaresizliğin sebebi güçsüzlük, sağır, dilsizlik, akıl hastalığı gibi fiziksel durumlar veya madde veya alkol bağımlılığı, açlık gibi şahsi konuma bağlı durumlardan kaynaklanabilir. Bu açıklamalar göz önüne alınarak değerlendirme yapıldığında sanıkların bir gece yanlarında kalan ve içinde bulunduğu maddi veya manevi olumsuz durumu ortadan kaldırma ya da çözme olanağı bulunmayan mağdurenin umarsız durumundan istifade etmek suretiyle fuhşa razı ettikleri veya cebir veya tehdit kullanarak mağdureyi fuhuş yapmaya zorladıkları hususunda kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanıkların eylemlerine uyan TCK.nın 227/2. maddesi gereğince belirlenen temel cezaların koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 227/4. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.