
Esas No: 2019/8829
Karar No: 2021/1796
Karar Tarihi: 22.02.2021
Taksirle yaralama - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/8829 Esas 2021/1796 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 223/2.e. maddesi uyarınca beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Olay günü, katılan ... ...’ın komşusu olan ve düşerek yaralanan sanık ..."nin evine geçmiş olsun ziyaretine gittiği, daha sonra birlikte oturup sohbet ettikleri, sohbet sırasında katılanın başının ağrımasından dolayı sanıktan ilaç istediği, sanığın da ismi belirlenemeyen üç adet hapı çantasından çıkartarak katılana verdiği, katılan üç adet hapı kullandıktan sonra evine dönüp bahçede oturduğu sırada başının dönmesi sebebiyle evin içine geçip yatağına uzandığı ve bayıldığı daha sonra hastaneye kaldırılarak tedavi edildiği, alınan adli tıp raporunda; katılanın hayati tehlikesi olmaksızın, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, katılanın şikayetçi olması üzerine her ne kadar kamu davası açılmışsa da; katılanın 24.08.2015 tarihinde alınan kolluk beyanında, kendisine verilen üç adet hapı aynı anda kendi iradesiyle kimsenin zorlaması olmadan içtiğini ifade ettiği anlaşılmakla,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK"nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanık hakkında beraat hükmü kurulması,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, "Her ne kadar sanık ... hakkında katılan ... ... "a yönelik taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmışsa da; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın üzerine atılı suçtan CMK 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE," cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK"nın 223/2-c maddesi uyarınca müsnet suçtan BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.