
Esas No: 2019/9180
Karar No: 2021/1782
Karar Tarihi: 22.02.2021
Taksirle yaralama - Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/9180 Esas 2021/1782 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’ın sevk ve idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile gündüz vakti, eğimsiz, düz, asfalt kaplama iki yönlü karayolunda seyir halindeyken önünde seyir halinde olan sanık ...’in sevk ve idaresindeki otomobilini sollamaya çıktığı sırada aracının sağ ön tampon kısmı ile önünde aniden sola dönüş yapmaya çalışan otomobilin sol arka tamponuna çarpması sonucu sanık ...’in asli, sanık ...’ın tali kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden oldukları olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yaralandıklarına dair kesin inandırıcı delil elde edilemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK’nın 51. maddesinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK"nın 61/1. maddesinin ""failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı"" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK"un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün (1) nolu fıkrasında yer alan ""kastın yoğunluğu" ibaresinin hükümden çıkarılması, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.