
Esas No: 2019/7341
Karar No: 2022/1602
Karar Tarihi: 16.02.2022
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2019/7341 Esas 2022/1602 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Ceza Dairesi tarafından incelenen bir dosyada, sanığa verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına yönelik kararın sanığa tebliği yapılamadığı ve kararın kesinleşmediği tespit edilmiştir. Bu nedenle, verilen mahkûmiyet kararı hukuki değerden yoksundur ve kararın iadesine karar verilmiştir. Suçun kanun maddesi ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasıdır ve sanık, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan mahkûm olmuştur. Ancak bu kararın itirazı için dosyanın incelenip merci tarafından karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Ayrıca, 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, bu tür tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirleri durma kararı niteliğindedir ve itiraza tabidir.
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın sanıgın bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın adresin kapalı olması nedeniyle iade edildiği, sanığın askerde olduğu tespit edilerek Antalya Piyade Eğitim Tuğayı’nda görevli askere tebliğ edildiği, sanığın askere elverişsiz olduğunun raporla tespit edilmesi üzerine terhis edildiği, tebliğ tarihinde askerde olmadığı ve tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı hükmün açıklanması suretiyle verilen 15/07/2015 tarihli, 2015/490 esas ve 2015/552 karar sayılı mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın 07/11/2008 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.