
Esas No: 2016/3390
Karar No: 2016/6217
Karar Tarihi: 03.03.2016
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2016/3390 Esas 2016/6217 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ : İş Mahkemesi
DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde firma elemanı olarak yemekhane işçisi görevinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, Dairemize ait ilam ile işçinin devamsızlık yaptığı günlerde haklı mazereti bulunup bulunmadığı yönünden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma kararına uyan mahkeme, gerekli araştırmayı yapmış, ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin reddine karar vermiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Dosya içeriğine göre, işverence tutulan devamsızlık tutanakları 14-15-16-17-18.6.2012 ve 25-26.6.2012 içindir. Davacının istirahati 18-25.6.2012 arası için düzenlenmiştir. Bozma sonrası davacı 14-15"inde istirahatli, 16"sında çalışır olduğuna dair belge sunmuştur. 16"sı cumartesi, 17"si pazardır. 18-24 arası istirahatli, 25"inde çalışır bir istirahati daha mevcuttur. 25"inde tekrar viziteye çıkmıştır, bu istirahat belgesinde tedavisinin bittiği tarih 26"sı ve 27"si de çalışabilir gösterildiği tarihtir. Bu durumda davacının geçerli mazereti olduğunu belgeleyemediği tek gün ayın 16"sı olup, 17"si pazardır ve tek gün devamsızlığı söz konusudur. 25 ve 26 haziran günleri de istirahatli olduğuna göre, davalı feshi haklı sebebe dayanmamaktadır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.