
Esas No: 2015/18317
Karar No: 2017/9076
Karar Tarihi: 31.10.2017
Kaçakçılık - Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2015/18317 Esas 2017/9076 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kaçakçılık
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Bilirkişi tarafından belirlenen CIF üzerinden Gümrük İdaresince tespit olunan, ayrıca suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücüne nazaran da pek hafif olan 3.461.97 TL gümrüklenmiş değerin 3 katı üzerinden temel ceza belirlendikten sonra 4926 sayılı Yasanın diğer hükümleri tatbik olunarak elde edilecek sonuç ile, suç tarihinden sonra 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu"nun ilgili bütün hükümleri olaya uygulandıktan sonra elde edilecek sonucun birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve 27/03/2015 tarihli savunmasında, 2.159,37 TL kamu zararını taksit yapılması halinde ödeyeceğini beyan eden sanık hakkında gerekirse Ceza Muhakemesi Kanunu"nun 231/9. fıkrası gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken "Sanığa verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesi nedeniyle hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yasal olarak yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8.fıkralarındaki değişiklikler ve 10.fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.