
Esas No: 2020/24033
Karar No: 2022/864
Karar Tarihi: 31.01.2022
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/24033 Esas 2022/864 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Sanık, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkum edilmiştir. Ancak, mahkumiyet hükümleri arasında adli para cezası olan kasten yaralama suçuyla ilgili hüküm kesin sayılmaktadır. Bu nedenle, bu suçla ilgili temyiz istemi reddedilmiştir. Diğer suçlar için yapılan temyiz incelemesinde ise, mala zarar verme suçu için uzlaşma hükümleri yürürlükte olmadığı için uzlaştırma yapılamamaktadır. Ancak, kasten yaralama suçu için yapılan uzlaştırma yasa değişikliği sonrasında mümkün hale gelmiştir. Bu nedenle, hüküm bu sebeple bozulmuştur. Kanunlar:
- 6217 sayılı Kanun, 26. madde
- 5320 sayılı Kanun, ek 2. madde, 8/1. madde
- 1412 sayılı CMUK, 317. madde
- 5237 sayılı TCK, 86/2. madde, 151/1. madde
- 5271 sayılı Kanun, 253/1., 253/3. madde
- 6763 sayılı Kanun, 34. madde.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.240,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık müdafilerinin temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçunun 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, ancak 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca mala zarar verme suçunun hüküm tarihinde uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle kasten yaralama suçu bakımından da uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın mala zarar verme suçu bakımından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle CMK'nın 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığının anlaşılması karşısında; kasten yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.