
Esas No: 2020/24026
Karar No: 2022/2246
Karar Tarihi: 15.02.2022
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/24026 Esas 2022/2246 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Asliye Ceza Mahkemesi, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından sanığı mahkum etti. Ancak sanığa kararın doğru şekilde tebliğ edilip edilmediği konusunda sorunlar yaşandı. Kanuna göre, bilinen en son adres esas alınarak tebligat yapılması gerekiyordu. Ancak tebligatın bila tebliğ iade edilmesi durumunda adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilmeli ve tebliğ işlemleri tamamlanmalıydı. Ancak sanığın yokluğunda verilen kararın doğru şekilde tebliğ edilmediği tespit edildiği için, usulüne uygun olarak gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesi istendi. Tebligat belgesi ve temyiz dilekçesi de eklenerek, dosya Yargıtay Başsavcılığına gönderildi. Kanun maddeleri: Tebligat Kanunu'nun 10/2, 21/1, 21/2, 23/1-8; Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, katılan sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işlemlerinin usule aykırı olmasından dolayı sanığa usulüne uygun olarak gerekçeli kararın (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat okunup anlatılarak tebliği, aksi halde bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adresde tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.