
Esas No: 2021/18876
Karar No: 2022/3895
Karar Tarihi: 08.03.2022
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18876 Esas 2022/3895 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Ceza Dairesi 2021/18876 E. 2022/3895 K. numaralı kararda, hırsızlık suçundan yargılanan sanığın istinaf başvurusunun esastan reddedildiği belirtilmiştir. Kararda, sanığın temyiz istemlerinin suça konu telefonu kendisinin çalıp pişman olduğu için müştekiye iade ettiği, müştekinin de şikayetçi olmadığı, yaşının küçüklüğü nedeniyle yaptığı ve pişman olduğu noktasında olduğu ancak bu sebeplerin hukuki yönüne ilişkin olmadığı vurgulanarak, savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği belirtilmiştir. Bu bağlamda, 5271 sayılı CMK'nın 288/294, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 143, 150/3, 188/1, ve 289/1-e maddelerine atıfta bulunulmuştur. Ayrıca, sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği de vurgulanmıştır.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz istemlerinin, '' suça konu telefonu kendisinin çalıp ...’ye verdiğine, pişman olması üzerine müştekiye iade etmesini söylediğine, müştekinin de şikayetçi olmadığına, yaşının küçüklüğü nedeniyle yaptığına ve pişman olduğuna, beraat etmesi gerektiğine'' ilişkin olduğu ve temyiz gerekçesinin mevcut olduğu belirlenerek bu sebeple de tebliğnamede bu yöndeki görüşe iştirak edilmeyerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62.maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürülüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-b, 143. maddelerinde öngürülen suçun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.