
Esas No: 2020/26274
Karar No: 2022/4762
Karar Tarihi: 16.03.2022
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/26274 Esas 2022/4762 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Asliye Ceza Mahkemesi tarafından görülen bir davada sanık, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından mahkum edilmiştir. Ancak, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce hırsızlık suçundan bir yıl hapis cezası aldığı ve bu sebeple tekerrüre düştüğü tespit edilmiştir. Bu nedenle, mahkeme kararı ilgili kanun maddeleri dikkate alınarak yeniden düzenlenmiştir. Bu kanun maddeleri şunlardır:
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi (hak yoksunlukları)
- Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı
- 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi (TCK'nın 53. maddesinin değiştirilmesi)
- 1412 sayılı Kanun'un 321. ve 322. maddeleri (hükümlerin bozulması ve düzeltilmesi)
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri Infaz Kanunu'nun 108/2. maddesi (mükerrir olan sanıkların koşullu salıverme süresine eklenecek ceza süresi)
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın 29.09.2015 tarihli beyanında sanığın elini çizmesi suretiyle yaralandığını beyan ettiği ve 31.08.2015 tarihli kati raporda katılanın sağ el beşinci parmak ucunda yüzeysel sıyrık tespit edildiği bu sebeple sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre, Pazar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2007 tarihli ve 2007/22 E., 2007/71 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2012 tarihli ve 2013/47 E., 2014/141 K. sayılı suçtan mahkumiyet kararı bulunan ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Pazar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2007 tarihli ve 2007/22 E., 2007/71 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilip 24.04.2013 tarihinde kesinleşen, 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2012 tarihli ve 2013/47 E., 2014/141 K. sayılı ilamındaki ceza süresine göre belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.