
Esas No: 2020/26997
Karar No: 2022/7314
Karar Tarihi: 13.04.2022
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/26997 Esas 2022/7314 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Sanık, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edilmiştir. Sanığın mala zarar verme suçuna yönelik temyiz istemi reddedilmiştir çünkü adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün değildir. İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz istemi, Anayasa Mahkemesi kararı ve yeni kanun değişikliklerine göre incelenerek reddedilmiştir. Hırsızlık suçuna yönelik temyiz istemi ise sanığın cezasının hesap hatası sonucu eksik tayin edildiği gerekçesiyle kabul edilmiştir. Bu nedenle karar, bozulmuş ve sanığın cezası düzeltilerek onanmıştır. Kanun maddeleri olarak; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi, 142/1-b ve 143 maddeleri ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi belirtilmiştir.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik kendisi tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik kendisi tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 2 ay 20 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.