
Esas No: 2020/28485
Karar No: 2022/7527
Karar Tarihi: 14.04.2022
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/28485 Esas 2022/7527 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Mahkeme, bir sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verirken, hırsızlık suçundan ise bazı eksikliklere dikkat çekmiş ve bu suçtan mahkumiyet kararını bozmuştur. Mahkeme, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunlukları ile ilgili Anayasa Mahkemesi kararı ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesini dikkate almıştır. Sanığın mala zarar verme suçu nedeniyle mahkum olduğu hükümler onanmıştır. Ancak, hırsızlık suçu nedeniyle verilen mahkumiyet kararı, suç tarihiyle ilgili detayların eksikliği ve savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmuştur. TCK'nın 142. maddesi ve CMK'nın 150/3 maddesi konularında ayrıntılı açıklamalar yapılması gerektiği belirtilmiştir.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I)Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II)Sanık hakkında mağduru belli olmayan şahsa yönelik ve mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
1)Sanığın yol üzerinde yerini hatırlamadığı bir lastikçinin önünden açıkta duran levyeyi ve iki çift iş eldivenini çaldığını ikrar ettiği, ancak çalınan bu malzemelere yönelik dosya içerisinde herhangi bir değer tespit tutanağı olmadığı anlaşıldığından, mağduru belli olmayan iş yerinden çalınan eşyaların suç tarihindeki değeri araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 145.maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,
2)Mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçu bakımından; 5237 sayılı TCK’nın 142.maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62.maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürülüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği, cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/10/2021 tarihli 2021/35 Esas ve 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, (Mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçu bakımından diğer yönleri incelenmeyen) hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.