
Esas No: 2021/8926
Karar No: 2022/570
Karar Tarihi: 17.01.2022
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/8926 Esas 2022/570 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Mahkeme, 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan sanıklar hakkında verilen hükümde yanılgıya düşüldüğüne karar verdi ve yerel mahkemenin sanıkların hukuki durumunu belirlemeyi ve cezalarını belirlemeye devam etmesi gerektiğini açıkladı. Sanıkların eylemleri 6455 sayılı yasayla birlikte değiştirilen 5607 sayılı yasanın 3/18. maddesi kapsamında olmasına rağmen suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı yasa ile değiştirilen maddelerin uygulanması yanlış yapılmıştır. Yine sanıklar lehine olan 7242 sayılı yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı yasanın 3/22. maddesine eklenen düzenlemelerin dikkate alınması gerektiği vurgulanarak, tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının hükümden sonra yapılan değişikliklerle belirlenen sonuç cezaları ile karşılaştırılması gerektiği belirtilmiştir. Kararda geçen kanun maddeleri:
- 5607 sayılı Yasa'nın 3/5, 3/10, 3/18-son cümle, 3/22, 5/2 maddeleri
- 6455 sayılı Yasa
- 6545 sayılı Yasa
- 7242 sayılı Yasa'nın 61. ve 62. maddeleri
- 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi
- 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ...'a gıyabi kararın, ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunduğundan, 07/01/2015 tarihinde tebliğ-tebellüğ belgesi ile bizzat tebliğ edildiği ancak, 5271 sayılı CMK'nun 35/3 maddesindeki 'ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır' şeklindeki düzenleme karşısında, tebligatın usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, sanığın cezaevinden gönderdiği 18/12/2015 tarihli eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Kabule göre ise;
1- Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Yasa ile değişik 3/18 maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18 maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Sanıkların tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 5607 sayılı ve 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/22 ile yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesi kapsamında getirilen lehe düzenlemeler gözetilerek, öncelikle sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamların tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.