23. Ceza Dairesi 2016/2639 E. , 2016/3476 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme ve kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK"nın 151/1 , 62 ve 52. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası), hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ( TCK"nın 86/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ve CMK"nun 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılan ... ile aralarında çıkan bir tartışma neticesinde katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralanmasına sebep olduğu, ayrıca katılan ...’a ait olup olay anında katılan ...’ın zilyetliğinde bulunan araca taş atmak suretiyle zarar verdiği iddia ve kabul olunan olayda;
1-Kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizen incelenmesinde;
5271 sayılı CMK"nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun"un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK"nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun"a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun"un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK"nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.