![Abaküs Yazılım](/3.png)
Esas No: 2021/2654
Karar No: 2022/1029
Karar Tarihi: 14.02.2022
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2654 Esas 2022/1029 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi, davacının koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebinin kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davalı açısından reddedilen tazminat miktarı nedeniyle kesin olduğunu belirterek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdi. Bunun sonucunda davalı vekili ve davacı vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu reddedildi ve dosya Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildi. Karar tarihi itibariyle nitelikli cinsel istismar ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 10.286,29 TL olduğu ve reddedilen tazminat miktarının 35.213,71 TL olduğu belirtildi. Kanunlar açısından ise, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen ve reddedilen tazminat miktarlarına göre hükmün kesin olacağı ifade edildi.
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Ceza Dairesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 24.01.2017 tarihli, 2017/51 Esas, 2017/118 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 41.530 TL olduğu ve nitelikli cinsel istismar ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından 06.07.2013 – 13.12.2013 tarihleri arasında 5 ay 7 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 10.286,29 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından, reddedilen tazminat miktarının ise 35.213,71 TL olması nedeniyle hükmün davacı açısında kesin olduğu görülmekle;
6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen ve reddedilen tazminat miktarlarında göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak REDDİNE; dosyanın gereği için Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 14.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.