
Esas No: 2020/11431
Karar No: 2022/2186
Karar Tarihi: 21.03.2022
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11431 Esas 2022/2186 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Davacı, tutuklu kaldığı süre için maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Yerel mahkeme, talebin bir kısmını kabul etmiş ve davalıdan 18.694,67 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminat alınarak davacıya ödenmesine karar vermiştir. Ancak, davacının tutuklandığı suçun 'kasten öldürmeye teşebbüs' olduğu ancak yapılan yargılama sonucunda suçun 'kasten yaralama' olduğu kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmiştir. Bu sebeple, davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olduğu göz önünde bulundurulmalı ve davanın reddine karar verilmelidir. Bu nedenle, yerel mahkeme kararı kanuna aykırıdır ve bozulmuştur. Kanun maddeleri olarak ise, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142. maddesi ve 144/1-c maddesi ve 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gösterilmiştir.
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat talebinin dayanağı olan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/117 Esas - 2015/112 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 03.05.2013 - 02.03.2015 tarihleri arasında 668 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda sonunda eylemin kasten yaralama suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine dair karar verildiği, kararın 22.04.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmakla;
Davacının 100.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 18.694,67 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;
Gerekçeli karar başlığında "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olan dava türünün "Yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat" olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tazminat talebinin dayanağı olan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/117 Esas - 2015/112 Karar sayılı ceza dava dosyasında, davacının ''kasten öldürmeye teşebbüs'' suçundan tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda eylemin ''basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaralama'' suçu kapsamında kaldığı kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 144/1-c maddesine göre davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.