
Esas No: 2021/6142
Karar No: 2022/3870
Karar Tarihi: 18.05.2022
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6142 Esas 2022/3870 Karar Sayılı İlamı
Özet:
Sanığın, 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyeti hüküm altına alınmıştır. Ancak, hüküm fıkrasında yer alan temyiz süresinin 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı ortaya çıkmıştır. Dosya incelendiğinde, sanığın daha önce işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem temyiz dışı sanık Özcan Kaya hakkındaki 19/03/2014 tarihli mahkumiyet kararıdır. Anılan tarihten önce gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle hükmün bozulması ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesi kararına varılmıştır. Kanun maddeleri: 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 62, 53. maddeleri; 5271 sayılı CMK'nın 231/5, 291/1, 223/8, 231/8 maddeleri; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi.
"İçtihat Metni"
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Yasaya muhalefet
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile;
2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İncelenen dosyada; 05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık ...’ın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığa 22/10/2018 tarihinde Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edilen hükme ilişkin 01.11.2018 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2014 tarihli 2013/112 E. - 2014/53 K. sayılı kararı ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’nın 62/1. maddeleri gereğince 13 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 05/11/2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 09/05/2016 tarihinde TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle TCK’nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/445 esas 2016/735 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın 14/12/2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarihli ve 2018/95 E. - 2018/214 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Suçtan zarar gören ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne dava ihbar edilmediğinden, 19/03/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem, temyiz dışı sanık Özcan Kaya hakkındaki 19/03/2014 tarihli mahkumiyet kararı olup, 19/03/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 09/10/2018 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, temyiz dışı sanık Özcan Kaya hakkındaki 19/03/2014 tarihli mahkumiyet kararı olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 18/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sayın kullanıcılarımız, siteden kaldırılmasını istediğiniz karar için veya isim düzeltmeleri için destek@ictihatlar.com.tr adresine mail göndererek bildirimde bulunabilirsiniz.