Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2013/9851 Esas 2014/7927 Karar Sayılı İlamı

MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 28/03/2013
NUMARASI : 2012/161-2013/162

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin 17.07.2007 tarihinde davalıların maliki ve sürücüsü olduğu otobüsten inmek üzere iken davalı sürücünün aracı kontrolsüz bir şekilde hareket ettirmek sureti ile müvekkilinin ayağının üzerinden aracın tekerleğinin geçmesi suretiyle ağır şekilde yaralandığını ileri sürerek, 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar ayrı ayrı, kazada davacının kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücü M.. Y.."ın %40 oranında, davacının %60 oranında kusurlu olduğu, davacının meydana gelen olay nedeni ile %51 oranında maluliyeti bulunduğu 4.000,00 TL manevi tazminatın 17.07.2007 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı İzulaş vekili ve davalı M.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2)Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK."nun 4. Maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın oluş şekli, davacının yaşı ve diğer hususlar gözetildiğinde takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve davacı için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İzulaş vekili ve davalı M.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 69,01 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.