
Esas No: 2017/3100
Karar No: 2019/2320
Karar Tarihi: 27.03.2019
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2017/3100 Esas 2019/2320 Karar Sayılı İlamı
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi"nce verilen 19/11/2014 gün ve 2009/251 - 2014/506 sayılı kararı onayan Daire"nin 27/02/2017 gün ve 2015/13271 - 2017/1102 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili; müvekkilinin 19.02.2001 tarihinde davalı bankanın... Şubesine 68.472,00 TL yatırdığını ve 27.04.2001 tarihine kadar geri dönüş ve para çekimi işlemlerinden sonra 85.428,00 TL"ye ulaşması gereken paranın talep edildiği halde ödenmediğini ileri sürerek, 85.428,00 TL’nın 27.04.2001 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise reddini istemiştir.
Asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili; ...’nin şubede açılmış olan vadesiz tasarruf hesabında 23.11.1998 tarihine kadar bir usulsüzlük olmadığını, bu tarihten sonra ise hesabından para çekmek istediğinde çekeceği tutarın başka bir hesaptan karşılandığını, hesaba yatırdığı paranın da ilgili tarihte fiktif repoya dahil edildiğini ve hesaba fiktif olarak sözde faizli bakiye olarak yatırılan tutarlara bankanın ve piyasanın faiz oranlarının çok çok üzerinde faiz uygulandığını, ...’nin bugüne kadar gerçekte yatırdığı paranın 8.499,00 TL olduğu halde 17.760,00 TL çektiğini, bu durumda bankanın alacağının bulunduğunu ileri sürerek birleşen davada fazla ödenen 9.261,00 TL"nın her bir işlem tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte ...’den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddini istemiştir.
Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 23.484,40 TL"nın 27/04/2001 tarihinden itibaren hesaplanacak ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.