Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/35089 Esas 2019/6175 Karar Sayılı İlamı

Abaküs Yazılım
9. Hukuk Dairesi
Esas No: 2015/35089
Karar No: 2019/6175
Karar Tarihi: 19.03.2019

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2015/35089 Esas 2019/6175 Karar Sayılı İlamı

9. Hukuk Dairesi         2015/35089 E.  ,  2019/6175 K.

    "İçtihat Metni"


    MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ


    Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:


    YARGITAY KARARI

    A) Davacı İsteminin Özeti:
    Davacı vekili, müvekkilinin 01/08/2011 tarihinden itibaren davalıya ait beton santralinde pompa operatörü olarak çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 15/08/2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, son ücretinin aylık net 2.200 TL olduğunu, davacının sabah 08.00"de çalışmaya başladığını akşam ortalama 22.00-23.00 saatlerine kadar çalışmaya devam ettiğini, bu çalışmanın dini bayramlar hariç ulusal bayramlarda da devam ettiğini ancak ücretlerinin ödenmediğini ve yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
    B) Davalı Cevabının Özeti:
    Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.
    C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
    Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
    D) Temyiz:
    Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
    E) Gerekçe:
    1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
    2-Mahkemece takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarıyla kanıtlanan ve hüküm altına alınan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarından takdiri indirim yapılması yerinde ise de, yapılan 1/2 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek nitelikte çok fazladır. Bu nedenle daha makul oranda indirim yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

    F) Sonuç:
    Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.





    Bu web sitesi, sisteminin bir üyesidir.